Ein sjeldant humørfylt roman om korleis det moderne mennesket kan trøtne på storbyståk og mas, korleis livet som innvandrar kan vere og korleis velsigninga ofte finnast ein annan stad enn der ein først trudde. Simon vil vere eit medmenneske. Saman med kjærasten slår han seg ned på ei øy i havgapet, der han pussar opp ei falleferdig rorbu. Med mange sengeplassar, storkjøkken og bar i kjellaren er målet å ta imot alskens kurs. Og som Simon seier det: .Dette er staden for ein skalla sogning med kuken på skeiva og systemutvikling opp i ræva.. Men rorbuveggane har sett fødsel, død og løynder ingen snakkar om, og lokalsamfunnet likar ikkje næringslivet og andre slaskar som kjem rekande. Skepsisen blir større då han går i gang med å etablere eit whiskydestilleri i ein gammal fjøs. Og då både familien og ein mystisk nisse kjem på julebesøk, flokar det seg verkeleg til. Simon må ut og ro. I ein sjeldant humørfylt roman viser Marita Liabø.
Under brua er ein intelligent og usentimental kjærlighetsroman. Simon er ein skalla sogning med gjennomsnittskuk. Han er systemutviklar, godt etablert i hovudstaden, men si eiga utvikling har han lagt til side. Etter ei fuktig helg finn han ei fin bru og ei heilflaske whisky. Slik sluttar livet. Og slik begynner det, i ei sjukeseng. Sunniva sit der, ei ukjent kvinne med ei stemme som synest like ubrukt som stemma hans. Sunniva og Simon. Simon og Sunniva. Han kan ikkje hjelpe for det: Han skal sjå henne le. Simon og Sunniva er to skjøre eksistensar, i utakt med si eiga tid, på leiting etter ein stad å høyre til. Under brua er ein intelligent og sjarmerande roman, som med stort språkleg vidd skildrar ein kultur der menneske glir frå kvarandre snarare enn mot kvarandre.